Resulullah Aski....

tellal

Acemi Üye
Silver
#1
asaGidaki yazi bir makale yarismasinda birinci olarak seçilen bir makale var ve bu makale orta okula giden bir çocuGun yazmis olduGu makale.. lütfen o güzelliGi bulabilmek içn sonuna kadar sabirla okuyun. yaznin uzunluGu gözünüzü korkutmasin.. bence okumaya basladiGinizda zaten kendiliGinde sonunu getireceksinizdir.. okunmasi gereken bir yazi olduGu için sizinle paylasmak istedim.. bu çocuGun hikayesi ise aklimda kaldiGi kadari ile söyle. babasi Medine'de elektirikçi olarak çalisiyormus ve bir is kazasi sonucu o mübarek beldede vefat etmis. bunun sonucunda aileside Türkiye'ye gelmek zorunda kalmislar. ve bu çocuk simdi orta okula gidiyor ve bunu orta okul siralarinda iken yazmis.. yüreGine saGlik.. Allah bizlerede Resulullah aski nasip etsin...

..................................................

Bir seni günesim, bir babami, bir de
terliklerimi birakmistim geldiGim yerde

Bir ilkbahar gününde güller gibi kokan Medine'de dünyaya gözlerimi
açmisim. DoGduGum hastane senin Ravzanin hemen yani basinda olduGu için,
duyduGum ilk koku senin bahçenin gül kokulari olmus. Babam gelip de daha
kulaGima ezan okumadan, kulaklarim senin mescidinin ezan sesleriyle
sereflenmis. 40 günlük olduGumda ilk ziyaretimi de senin Hane-i Saadetine
yapmisim. Ilk adimlarimi senin Ravzandaki mermerlerinde atmis, ve Rabbimle
ilk bulusmami, ilk secdemi senin mescidinde yapmisim. Hemen hemen yaptiGim
her ilkte sen varsin.

Daha konusmasini öGrenmeden seni sevmeyi öGrendim ben. Belki seni çok
tanimazdim ama sanki bana çok çok yakinmissin gibi severdim seni. Senin
evini her ziyarete gelisimizde seni görmesek bile senin varliGini
hisseder, evinden her ayrilisimizda hüzünlenirdik. Çocuklar evde sikilinca
babalari parka, eGlence yerlerine götürsün isterler. Biz Medine?de
yasadiGimiz sürece hiç babamizdan parka götürmesini istemedik. Bizim
canimiz sikilmaz miydi acaba hiç? Sanirim Medine?deki hiçbir çocuGun
cani sikilmazdi. Çünkü orada hiçbir yerde olmayan gül bahçesi ve bahçenin
biricik efendisi vardi. Bizim vaktimizin çoGu o bahçede geçerdi. Senin
bahçenin mermerlerine ayakkabi ile basamazdik. Yalinayak dolasirdik
mermerlerin üstünde. Kim bilir, korkardik belki de bahçenin güllerine
basivermekten. Yazin mermerler ayaklarimi yakardi. Olsun bu da bizim
hosumuza giderdi.

Babama sormustum bir seferinde

- babaciGim neden Medine bu kadar sicak diye. Babam da

- evladim Medinede iki tane günes varda ondan, derdi.

- Nasil olur babaciGim, günes bir tane deGil mi? derdim. Babam gülerek

- bak yavrum doGru, bütün dünyayi isitan bir günes var ama bir de alemleri
isitan ve aydinlatan günes var. O günes de Medine?de olunca sicaklik
iki kat oluyor. Babamin bu cevabi hosuma giderdi ve isinirdim. Gerçektende
ayaklarimizi mermerler isitiyordu ama senin günesinde, sicakliGinda
içimizi isitiyordu.

Medine?den ayrildiGimizdan beri belki ayaklarimiz isiniyor ama
içimiz
bir türlü isinamiyor. Çünkü günesimizin en büyüGünü orada birakmistik. Ben
günesimi kaybetmistim. Onun evine, bahçesine gidemiyordum artik. Gerçi
isiGi ta buralarda bizi aydinlatiyordu ama içimi isitmasi için onun
Ravzasinda yalinayak kosmam lazimdi. Evet, bahçende yürürken ezanlar
okunurdu. Öyle güzel okur ki Medine müezzini ezani, sanki Bilali Habesi
okuyor sanirsiniz. Namaz kilmak için Mescide kostururduk, bilir bilmez.
Babamin yaninda namaz kilardik. Büyük sütunlarin altindan gelen soGuk
havadan saçlarimizi savur turduk. Zemzem bardaklarindan güller yapardik.
Namaz kilarken yanimiza usulca bir kedi sokulurdu. Babam 'incitmeyin
sakin, onlar Ebu Hüreyrenin kedileri' derdi, biz de inanirdik.

Senin Mescidine kediler de girebilirdi. Sen çok iyi bir ev sahibiydin
çünkü. Çarsamba günleri hep Uhud'a giderdik. Senin çok sevdiGin amcani
ziyaret etmeye, o bizim de amcamizdi. Kardeslerimle Ayneyn tepesine çikar
oradan Uhud?da yatan 70 sehide selam verirdik. Uhud daGina her
baktiGimizda sanki orada seni görür gibi olurduk. Uhud?da senin
Ravzanin kokusu gibi gül kokardi. Orasi da ayri bir gül bahçesi idi sanki.
Iste benim yedi senem ki en deGerli en güzel yillarim senin köyünde, senin
gül bahçende, senin savastiGin yerlerde sanki yanimda sen varmissin gibi
seninle dopdolu geçti. Seni görmesem de seninle yasamaya o kadar
alismistim ki senin yanindan ayrilirken sanki bir yanim, bir canim, bir
parçam orada kalmisti. Buralari bana gurbet oluverdi. Elimde olsa hemen
yanina kosar gelirim ama hep büyüyünce gidersin diyorlar.

Ben sirf senin yanina gelebilmek için büyümek istiyorum. Senin yanina
geldiGim zaman büyümüs bile olsam bahçendeki mermerlerde yalinayak
dolasacaGim. Tâki günesin içimi isitana kadar. Senin hasretinden içim
üsüyor. Belki hasretin herkesi yakar, beni de üsütüyor iste. Çünkü benim
ruhum doGduGumdan beri senin sevginle isinmaya aliskin. Senin sicakliGina
o kadar muhtacim ki. Ne olur ben sana gelemesem bile sen beni hiç birakma.
IsiGinla gecelerimize nur ol. SicakliGinla bütün
zerrelerimizi isitiver.

Hani sana Medineyken komsuyduk ya, evlerimiz birbirine çok yakindi. Senin
varliGin bize güven verirdi hep. Yine öyle ol, ara sira da olsa evimizi
sereflendiriver.

Hem benim adim Nebi, aynen seninki gibi. Bu ismi bana seni çok seven bir
dostun koymus. DiGer adim da Muhammed, yine senin gibi. Bu ismi de canim
babaciGim koymus. Buraya gelirken senin köyünde biraktiGimiz babaciGim.
Sana benzeyen bir yanim daha var. Ben de senin gibi babasiz büyüyorum. Ben
çok sansliyim, sen bize asla yetimliGimizi hissettirmedin.
Medine?den ayrildiGimizdan beri sanki sen hep yani basimizdaymissin
gibi hissediyorum. Geceleri korkmadan güvenle uyuyorum hep. Seni tanidiGim
ve seni sevdiGim için Rabbime binlerce kez tesekkür ederim.

Babam senin köyünde kalmisti. Biz babamin cenazesini gömerken aGabeyimin
terlikleri babamin kabrine düstü ve orada kaldi. Ben o terlikleri çok
kiskandim. Çünkü aGabeyimin terlikleri hep babamla kalacakti. Babami son
ziyaret edisimizde bende kimse görmeden terliGimi babamin kabri üstüne
gömüverdim. Iste simdi benim terliGim de hep babamla kalacakti.

Evet demistim ya bir günesimi, bir babami, bir de terliklerimi birakmistim
geride. Babam ve terliklerim hep oradaydi, gelemezlerdi. Ama günesim hep
yanimizdaydi. Yetimlerin efendisi, yetimlerini hiç isiksiz birakir mi?


Dünyanin bir ucuna gitmis olsaydik bizi birakmayacaGini biliyordum.
Gözümüz gönlümüz seninle aydinlanir efendim. Ruhumuz, içimiz sicakliGinla
isinir. Bir gün sana gelisim geç bile olsa bana, Gül bahçesinin
mermerlerinde yalin ayak kosmak nasip et.

Tâki askinla, sevginle bütün bedenim yanip kavrulsun.
Terliklerimi biraktiGim o güzel mabet son duraGim
olsun
 
Konu başlatan Benzer konular Forum Cevap Tarih
M Benim Eserlerim 9
E Benim Eserlerim 3
A Benim Eserlerim 3
M Benim Eserlerim 2
M Benim Eserlerim 4

Benzer konular

M

Misafir

Misafir
#2
canim kardesim simdi sana bu güzel paylasim için nasil tesekkür ederim bilmiyorum..
tüylerim diken diken oldu.....
allah senden razi olsun :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry:

ayrica bu mesaj su ana kadar okunmamis ve yorum yapilmamis ...

yazik diyorum çok yazik....
 

birumut

Acemi Üye
Silver
#3
demiski;canim kardesim simdi sana bu güzel paylasim için nasil tesekkür ederim bilmiyorum..
tüylerim diken diken oldu.....
allah senden razi olsun

ayrica bu mesaj su ana kadar okunmamis ve yorum yapilmamis ...

yazik diyorum çok yazik....



aynen kardesimiz...içim burkuldu birparça....içimizi isitiçak bir günese hepimizin ihtiyacimiz var....ki o hep var önemli olan farkindaliGimiz....medinede ki gül kokusunu ta içimizde hissettemeye ihtiyacimiz var....Rabbim o havayi tenneffüs etmeyi bizlere nasip edermi....Allah razi olsun....selam ve dua ile...


Evet demistim ya bir günesimi, bir babami, bir de terliklerimi birakmistim
geride. Babam ve terliklerim hep oradaydi, gelemezlerdi. Ama günesim hep
yanimizdaydi. Yetimlerin efendisi, yetimlerini hiç isiksiz birakir mi?