Gönül

_gezgin-tr_

Çalışkan Üye
Silver
#1
Gönül

Saat oldu yedi beş,yine sessizce battı ufuktan güneş
Bugünde oldu aşkım kördüğüm,döndüm dipsiz karanlığa yüzüm
Geceyi yırtıp çıktı kamer, bir zamanlar ziyası şemse eş
Allâhümme ,Allâhümme ,affet, sana mahçup bu gönlüm

Başlarda taç idim, düştüm yere zül oldum
Ben bir hiç idim, ol emrin ile var oldum
Uydum nefse elinde kırık dökük oyuncak oldum
Yâ Rab şu halime bir bak ,ne idim ne oldum

Neden sonra, göz kapaklarım ağırlaşıyor,aklım desen keşmekeş
Ey şehr-i İstanbul,ey alem-i dünya uyan
Yine edemedim başım ile gönlümü eş
Uyanmaz,uyanamaz,gönül gaflet,bu yolun sonu hüsran

Anlaşılan bu bu gecede ay yalnız ruhuma eş
Ey gönül uyan,uyan ey uykusu çok gözlerim uyan
Başım yüz yaşında gönlüm yirmibeş
Uyanmaz,uyanamaz,gönül gaflet,bu yolun sonu dîde-i giryân

Nefs mi ,şeytan mı,ins mi,cins mi;bu altın kasedeki bal mı zehir mi?
Kanma dünyaya gönül, edebin uçurumlardan atmasın
Ölüm çözemeyeceğin bir bilmece mi?
Bir gün gelir sende musalla taşına konarsın

Durup durup nefsani arzulara aldanma
Gönül sen Allah'tan kork, sana Allah'tan başka dost yok
Varılacak en güzel yer Allah katındadır unutma
Gönül sen Allah'tan kork, sana Allah'tan başka dost ve yardımcı yok
 

Benzer konular

Ziyaretçilerden Sorular

2
  • Cevaplanmamış Konu
Cevaplar
1
Görüntüleme
498
Ayşe Hatun
Cevaplar
0
Görüntüleme
2,582