Çanakkale geÇİlmez...

m.eminokumus

Tecrübeli Üye
Silver
#1














Gel de anlat bana.Anlat, öğret ki bende şehit olayım baba..
Yine seni özledim.Yine aklım karıştı baba..Özlem aklı karıştırır mı? Bunu öğretmemiştin bana.

Bugün benim doğum günüm.Şimdi sekiz yaşımdayım.büyüdüm erkek oldum ama hala anlamıyorum sen neden yoksun baba.Önlük bana çok yakıştı. Senin hep görmek istediğin gibi pırıl pırıl bir öğrenci oldum ama sen göremedin üzgünüm çok üzgünüm baba...Karlı bir kış günüydü.seni bir tabutun içine koymuşlardı.Yine çok yakışıklıydın. Derin bir uykuya dalmıştın.Çağırdım defalarca seslendim sana,cevap vermedin küstüm sonra.Hani söz vermiştin. Kartopu oynayacaktık ilk kar yağdığında. Hava çok soğuktu ama babannem ağlarken ''oooyyy ciğerim yanıyor'' diyordu.

İnsanın ciğeri nasıl yanar baba?

Çok büyük bir kalabalık vardı.Herkes ama herkes ağlıyordu.Hep bir ağızdan ''ŞEHİTLER ÖLMEZ VATAN BÖLÜNMEZ'' diyorlardı.Sen şehitsen ölmüş olamazsın.

Ölmediysen nerdesin baba?

Kocaman bir Türk bayrağına sarmışlardı tabutunu.Sen onu hep göklerde görmek isterdin.''Kutsal sevdam bayrağım'' derdin ya hani. Nedense biraz da kıskandım o zaman seni. Affet baba.Peki neden anlamıyorum hala.

Şimdi sen öldün mü? O zaman vatan bölündü mü?

Çok karıştı aklım baba.Vatanı kim bölmek ister ki.Bu büyük günah değil mi? Dedem anlatırdı ya hep ''benim dedem Çanakkale’de şehit oldu vatanı kurtarmak için'' derdi ya...O zaman büyük büyük dedem yok yere mi öldü? neden tekrar vatanı bölmek istiyorlar baba? Hani okula gidince her şeyi öğrenecektim.Bunları neden öğretmiyorlar baba? Bildiğim tek şey var.

O da sen yoksun yanımda.

Annem çok özlüyor seni biliyorum. Babanla gurur duyuyorum diyor. İnsan gurur duyunca ağlar mı? Özleme alışır mı baba?

Peki gurur senin yerine kardeşimi koklar mı? Beni maça küfür yasakürür mü acaba?

Biliyor musun baba,benim ciğerim yanmıyor elledim sıcak değildi fazla. Hem duman da çıkmıyor. Ama içimde bir yer var. Seni her düşündüğümde orası çok acıyor,sızlıyor,sanki kopacakmış gibi oluyor.Sanki birileri devamlı kalbimi sıkıyor.Galiba sen yokken hep hasta oluyorum baba.

Bu acı nasıl diner? Ellerin ellerimi nerde bekler? Koşabilmek için seninle yollar bizi nasıl özler? Vatanı hangi canavar böler? Onlara senden başka kim dur der?

Gel de anlat bana.Anlat, öğret ki bende şehit olayım baba..

 

m.eminokumus

Tecrübeli Üye
Silver
#9

OKUMA TARİHİ :16.03.2012
بِسْمِاللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
وَلاَ تَحْسَبَنَّ الَّذينَ قُتِلُوا فى سَبيلِ اللّٰهِاَمْوَاتًا بَلْ اَحْيَاءٌ

عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ

وقال النبي صلي الله عليه وسلم :مَا أَحَدٌيَدْخُلُ الْجَنَّةَ يُحِبُّ أَنْ يَرْجِعَ إِلَى الدُّنْيَا وَلَهُ مَا عَلَى الْأَرْضِمِنْ شَيْءٍ إِلَّا الشَّهِيدُ يَتَمَنَّى
أَنْ يَرْجِعَ إِلَى الدُّنْيَا فَيُقْتَلَ عَشْرَ مَرَّاتٍ لِمَايَرَى مِنْ الْكَرَامَةِ
ŞEHİTLİK

(ÇANAKKALEZAFERİ DOLAYISIYLA)
MuhteremKardeşlerim!Tarihimizdealtın harflerle yazılmış pek çok kahramanlıklar ve zaferlerimiz vardır. Hiçşüphesiz ki, bunların en önemlilerinden biri de Çanakkale Zaferidir. Bu büyükzaferin yıl dönümünü kutlarken, ölüme gözünü kırpmadan giden ve şehitlik mertebesineulaşan o büyük kahramanların torunları olarak onlarla ne kadar övünsek azdır. ÇanakkaleZaferi, kendisinden silah, teçhizat ve asker sayısı bakımından kat kat üstünolan düşmana karşı, bütün imkânsızlıklara rağmen, iman gücüyle kazanılmış birdestanın adıdır. İstiklal şairi Mehmet Âkif bu hususu şöyle dile getirir:
Bomba şimşekleribeyninden inip her siperin Sönüyor göğsününüstünde, o arslan neferin.Top tüfekten daha sık, gülleyağan mermiler Kahraman orduyu seyretki, bu tehdide güler.Ne çelik tabyalarister, ne siner hasmından.Alınır kal‘a mıgöğsündeki kat kat iman. Değerli Müminler!Mehmetçik bu savaştakahramanlığını ve cesaretini ispat ederken düşmanına da insanlık dersivermiştir. Dünya, kendi göğsündeki yarasına ot basarken, düşmanının yarasınıgömleğiyle saranı, onu sırtında taşıyarak tedavi edeni ve daha nice benzeriinsanlık ve merhamet örneklerini Çanakkale savaşında mehmetçikten görmüştür. İştebizim dinimiz, merhametimiz ve ahlâkımız budur.
Dinini, vatanını, ırzve namusunu koruma uğruna hayatını feda edenlere şehit denir. Onlar toprağa kanlıelbiseleriyle kefensiz giren, “dinim yaşasın”, “vatanım aziz olsun”, “harîm-iismetime nâmahrem eli değmesin” diyen yiğitlerdir. Onlar yarı aç, yarı çıplak,yalın ayak, yastığı taş, döşeği çamur ve toz toprak olan cesaret abidesikahramanlardır. Anaların vatana kurban olsun diyerek gönderdiği kınalıkuzulardır.Ve onlar Cenâb-ı Hakkın“Allah yolunda öldürülenleri sakın ölüsanmayın. Bilakis onlar diridirler. Rableri katında rızıklanırlar”[1]müjdesine gerçekten inanmış müminlerdir. Ve yine onlar; Peygamberimizin “Cennete giren hiç kimse, yeryüzündeki birkısım nimetler kendisine verilse bile,dünyaya geri dönmek istemez. Sadece şehit, gördüğü itibar ve ikram sebebiyletekrar dünyaya dönmeyi ve defalarca şehit olmayı ister[2]hadis-i şerifinin anlamını yürekten hissedenlerdir.AzizŞehitlerin Kıymetli Evlatları!Şu bir hakikattir ki,şehitlik ve gazilik ruhunu kavrayamayanlar düşmanın esareti altında kalmaya mahkûmdur.Neslimiz bu ruhla tanıştırılmalı ve bu ruhla yetiştirilmelidir aziz müminler. Çanakkalesırtlarında yatan 250 bin şehidimiz, bizlere lisân-ı halleriyle şöylehaykırmaktadırlar: “Bizler vatanın dört bir yanından rengi, dili, ırkı farklımüminler olarak burada bir tek gaye için şehit düştük. Size, hür, özgür veberaber yaşayabileceğiniz bir cennet vatan emanet ettik. İmanla bütünleştik,Kur’an’la sünnetle bir araya geldik. Başka milletlerin kolayca başaramayacağıbir zaferi Allah’ın yardımıyla kazandık. Siz de bizi birleştiren değerlerinetrafında kenetlenirseniz birlik ve beraberliğinizi korursunuz.” Bütün şehit vegazilerimizi rahmet, minnet ve saygıyla anıyorum. Ruhları şad, mekânları cennetolsun.Muhterem Müminler
Çanakkale Savaşının yıldönümü münasebetiyle tüm şehitlerimizi anmakve onların ruhlarına bağışlamak üzere,
el fatiha.salavat.

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيمBismillāhi r-raḥmāni r-raḥīmالْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِينAl ḥamdu lillāhi rabbi l-'ālamīnالرَّحمـنِ الرَّحِيمAr raḥmāni r-raḥīmمَـالِكِ يَوْمِ الدِّينMāliki yawmi d-dīnإِيَّاك نَعْبُدُ وإِيَّاكَ نَسْتَعِينIyyāka na'budu wa iyyāka nasta'īnاهدِنَــــا الصِّرَاطَ المُستَقِيمَIhdinā ṣ-ṣirāṭ al-mustaqīmصِرَاطَ الَّذِينَ أَنعَمتَ عَلَيهِمْ غَيرِ المَغضُوبِ عَلَيهِمْ وَلاَ الضَّالِّينṢirāṭ al-laḏīna an'amta 'alayhim ġayril maġḍūbi 'alayhim walāḍ ḍāllīn amin.