Cihânda âşık-i mehcûr sanma râhat olur



Neler çeker bu gönül söylesem şikâyet olur

Şeyhulislam Yahya

Dilde gam var şimdilik lutfeyle gelme ey sürûr



Olamaz bir hânede mihmân mihmân üstüne

Rasih Efendi

«Gitdün ammâ kodun hasret ile cânı bile


İstemem sensiz olan sohbet-i yârânı bile»

Neşâtî

“Arz-ı hâl etmeye cânâ seni tenha bulamam




Seni tenha bulacak kendimi asla bulamam.”


beyitinin söyleyeni bilinmektedir,Selîkî'ye aittir.

Ne yanar kimse bana âteş-i dilden özge,

Ne açar kimse kapum bâd-ı sabâdan gayrı.

Fuzûlî


Gönlümün ateşinden bakşa bana kimse yanmaz, acımaz.
Sabah rüzgarından başka da kimse kapımı açmaz.

Derin bir Sükût içindeyim ;
bakan gözlerin halimi görmediği bir diyarın içinde...
Hüzünlü bekleyişlerim; konuşuyor benimle..
Lâl olmuşum ..
Öylece...


alıntı...

"Hayâliyle tesellîdir gönül meyl-i visâl etmez



Gönülden taşra bir yâr olduğun âşık hayâl etmez"

Fuzuli


Gönlüm, sevgiliye kavuşmak için can atmıyor; bilakis hayaliyle teselli bulmayı yeğliyor. Çünkü âşık olan, sevgilisini gönlünden dışarıda bir yerde hayal etmez

Yâ Rab Bela-yı Aşk İle Kıl Âşîna Beni......

Ya Rab aşk belasıyla içli dışlı kıl beni,

Bir an bile ayırma aşk belasından beni

Az eyleme yardımını dertlilerden,
Yani çok aşk belaları ver bana

Var olduğum sürece, belaya olan saygımı alma
ben belayı isterim,çünkü bela ister beni

Gittikçe artır sevgilimin güzelliğini,
Bana gelince onun derdine daha çok müptela et beni

Onun ayrılığında öyle zayıflat beni ki
Saba yeli beni ona ulaştırabilsin

Ya Rabbi bana Fuzuli gibi gurur verme
beni bana asla bırakma.....

Fuzuli

Sende Senden Ne Var...

Yıllardır aşkın noktasını arayıp durmuş bu gönül
Meğer Aşk O’na hep açık bırakılan kapı, Onunla canlı tutulan gönülmüş
Noktayla bitmeyen cümlelerde gizliymiş, daha çok Sendeymiş
Aşk belkide sevmekten daha çok yorulmamakmış…

Furkan…






Rabbim yüzümü sana döndüm, Gönlümü de sana çevir.