… ilginçtir ki,
hiç bir papatya
papatya olduğunun bile farkında değil…
belki de,
kopartılana kadar…
boynu bükülene kadar…
yitik bir aşk sarmalında,

aşk falı olana kadar…



seviyor,

sevmiyor…

seviyor,

sevmiyor…




hayır bu olmadı!
başka bir papatya bulmalı..
boynunu bükmeli,
yapraklarını bir bir koparmalı…

ah papatya,
aşk falına yenik düştü hayatın…
nicedir ki boynun bükük
rengin soluk
bundandır adına şarkılar!…

bugünün tarihini siz atın,
kayda düşülsün…
her papatya bîhaberdir sevgisinden
her papatya bir kurbandır sevgiye…
ve her papatya
koparıldığı yaprak sayısınca
az buçuk yalancıdır…
bir o kadar ümittir sevgili için…




evet evet,
o beni seviyor…

- seni seviyorum papatya!…

papatya?

öl-müş-tür…

rûhun şâd olsun papatya….




kaydını siz düşün,
işte bugünün tarihidir…
ve bir papatya için yazılmıştır…
öylesine..
ve hakikaten öylesine…
bir papatyanın ardından…
solgun bir kalemle…
kara bir sayfaya…
bembeyaz umutlarla…

- her papatya kurbandır, yaşanmamış bir aşk için..

- her papatya kurbandır, yaşanmamış bir aşk için..

soyleyecek söz yok ki harikaydı....