Manevi değerlerimizden, örfümüzden uzaklaşıp insanımızın birbirinden kopuk yaşadığı bir dönem içindeyiz. Kalabalıklar içinde yalnızlığı yaşayan, yüreğindekileri hiç kimseyle paylaşamayan, sevginin, hoşgörünün olmadığı bir düzenin çarkında dönmekteyiz. Birbirimize tahammülümüz kalmamış, birbirimizi dinleyemez hale gelmişiz. Samimiyetimizin yok olduğu bu ortamda kim kiminle neyi paylaşacak, nasıl paylaşacak, derdini kime açacak ve sevincini paylaşmak için kimin yanına gidecek. Ne acıdır ki sevinçlerimiz başkaları için ehemmiyetsizleşmiş, kendine ait olmayan sevinçlere kapılar kapatılmıştır. Maalesef paylaşmak denince akla gelen; cebe girecek olan nakit olmuştur. Hayatın tadını kaybetmiş hiçbir şeyden zevk alamaz hale gelmişiz. Hiç kimsenin bulunduğu halden memnun olmadığı da aşikârdır.

Kucaklaşmaya, paylaşmaya çok ihtiyacımız var. Hayatımızı anlamlı hale getirmeye çok ihtiyacımız var. Haset, kin ve gıybet gibi şeytani halleri semtimize sokmayıp, sevgiyle, muhabbetle, kardeşçe sımsıkı sarılmaya çok ihtiyacımız var. Hepimiz insan olarak yaratılmamız hasebiyle çok kıymetliyiz çok değerliyiz. Yok birbirimizden farkımız. Allah hepimizi aynı güzellikte yarattı. Güzel olmayan insana yakışmayan hallerdir alışkanlıklardır. Üzerinde durulması gereken nokta burasıdır.

Bir kitapta okumuştum diyor ki: “Herkes satıcı olmuş ortada müşteri yok. Zenginler zenginliğini; mevki makamı olanlar önemliliklerini, kıymetlerini; siyasiler, politikacılar, sanatçılar ve kendini bir yerde zannedenler, herkes bulunduğu hali satma gayreti içinde. Gerçek müşteri olmayınca mal elde kalmakta ve en nihayetinde iflas etmektedir”

Dostlar! Bizler öyle bir pazar kuralım ki tezgâhlarımızda sevgi olsun, dostluk olsun, birbirimizin dertleriyle dertlenmek, kusurlarımızı örtmek olsun. Vitrinlerimizi güzel ahlakla süsleyelim, kibirden, riyadan, yalandan uzak olsun. Tezgâhlarımız hiç kapanmasın her daim alışveriş olsun. Kime ne lazımsa alsın, tezgâhlarımız yıldızlar gibi yanıyor olsun. Dertler sıkıntılar bu pazarda satılsın, neşeler sevinçler bu pazarda alınsın. Bir Pazar kuralım bir Pazar içinde yok yok olsun.

Hepimiz insanız ve öleceğiz. Üstünlük takvadadır diyor Hz. peygamber. Üstünlük mü arıyoruz işte buyurun, ölçü ortada; takva sahibi olmak. Bunu yapma gayreti olmadıktan sonra gerisi maalesef boş işler.

Kim ne derse desin, kim ne anlatırsa anlatsın ve hangi konumda olursa olsun, üstünlüğün tek bir ölçüsü var; oda takva sahibi olmak. Şimdi düşünelim biraz, Yüce yaratıcımıza dürüst olamayan insanlara karşı dürüst olabilir mi? Allahın emir ve yasaklarını dikkate almayan güzel insan olabilir mi?

Kıymetli dostlar. Kaybettiğimiz ya da zarar ettiğimiz nokta burasıdır. Allahın dininden uzaklaştıkça her şeyimizi, uzaklığımız mesafesinde kaybettik.

Buradan bu yazımı okuyan herkese sesleniyorum: Birbirimize sımsıkı sarılmaya ve paylaşmaya şiddetle ihtiyacımız olduğu bu dönemde güzel ahlakla bezenmiş sevgi ve dostluk pazarında tezgâhlarınızı açınız, istifademize sununuz.

Yüreğinizdeki güzelliklere çok ihtiyacımız var.

Alitufan

Yüreğinizdeki güzelliklere çok ihtiyacımız var.

tesekkurler sıze katılıyorum

tesekkur
allah razı olsun çok güzel yazmış ve özetlemişsiniz. birbirimize ihtiyacımız var.Ama ne yazık ki birbirimize olan güvenimizi kaybediyoruz.etrafımıza baktığımızda dost diyeceğimiz güveneceğimiz kimseler kalmamış.dost dediğinin hatasını söylesen anında oluyo düşman veya tam tersine bize söylense. Devamlı bir karalama kötüleme ... Bir insan allahın rızasını kazanmak için birşeyler yapsa, hemen yok canım bunun altında vardır bişey yakında kokusu çıkar.peki kime nasıl niçin güveneceğiz.kime nasıl davranmalıyız...inşallah böyle güzel bir sitede güzel paylaşımlarla birbirimize olan güvenimizi ,imanımızı tekrar yenilemek nasip olur.mevlam her işimizin sonucunu hayırla sonuçlandırsın inşallah.

Tezgâhlarımızda sevgi olsun, dostluk olsun, birbirimizin dertleriyle dertlenmek, kusurlarımızı örtmek olsun.

allah razi olsun kardesim